2pac-ის ლირიკული ლექსები

ჩემი შვილი
იქ, სადღაც გარეთ,
ცისქვეშეთში
გველის მშფოთვარედ.
რადგან დალოცოს
სიყვარული,
ერთმანეთში რომ გავიზიარეთ
სიყვარულმა კი
არდაბადებული ჩემი შვილი
უნდა დაიცვას.
ვოცნებობ ხოლმე,
როგორია ერთად ჩვენ ორნი
და სათანადოდ როგორ დავიცავ.
მაშინაც, როცა მე არ ვიცი რა არის სწორი.
დაიბადება მდიდრად – ღარიბად
სიყვარული არ დააკლდება.
მივიღებ, როგორც ცისქვეშეთში
ღმერთის წყალობად.

=0=
მაშინ, როდესაც გარდავიცვლები,
როდესაც გულის ძგერას მოვრჩები,
იმედია, რომ პრინციპებისთვის,
რწმენის დაცვისთვის
მაინც მოვკვდები,
იქამდე, სანამ ჩემი დრო მოვა,
რადგან დამყვება ბნელი აჩრდილი.
რამდენი რამის მოსწრება მინდა,
სანამ შემხვდება გზაზე სიკვდილი.
მე ალბათობებს ვებღაუჭები,
და უკანასკნელ ცრემლებს ვამშრალებ.
სიკვდილის დროს კი ყველას ვიყვარებ
ვისაც სიკვდილი ჩემი ახარებს.

=0=
ხანდახან როცა მარტო ვრჩები, ვტირივარ ხოლმე.
ეს იმიტომ, რომ პრობლემებთან სულ მარტო ვრჩები.
ჩემი ცრემლები იკბინება, სახეს აცხელებს.
ცხოვრებიანად მოედინება,
ფორმას არ ეძებს.
ვტირივარ ხოლმე, იმიტომ, რომ გული დამეხა.
ეს ამბავი კი მე ამდენად მაფორიაქებს.
მე ვისურვებდი მეგობარი, მსმენელი მყავდეს,
არავის ვიცნობ ტირილისას რომ გამიჩერდეს.
ჩემი ცხოვრების აზიდვაში მეხმარებოდეს.
წუთისოფელი საკმარისად სწრაფად ტრიალებს.
იმისათვის, რომ გაჩერდე და იკითხო: რატომ
ტირის ვიღაცა მტკივნეულად და სევდიანად?!
ხანდახან როცა ვტირივარ ხოლმე
სულაც არავის აღელვებს: რატომ.

როცა ბრმა ტირის

ამ სიმღერის ხასიათზე ვარ

გაიხურე კარი გასვლისას, უკვე არავის ველოდები.
აი, იატაკზე ვწევარ მოთქმისას, ცოცხლებში არ ვითვლები.
ან უბრალოდ ძლიერ მთვრალი ვარ.
მე ბრმა ვარ.
ფერკმრთალია ჩემი სამყარო.
იმაზე მეტად სევდიანი რაღა არის,
ღმერთმა თუ იცის, როცა ბრმა ტირის.
მეგობარი რომ ოთახში მყავდა, უდარდელი გვქონდა დროება.
მაგრამ ერთხელაც ცივ ამინდში იმ ოთახშივე დასრულდა ლხენა.
ერთობლივად რაც უნდა გვექნა,მე მიზეზების დავიწყე ძებნა.
მე ბრმა ვარ.
ახლა ოთახი ცივი არის.
ცრემლები კი სულიდან მოდის,
ღმერთმა კი იცის, როცა ბრმა ტირის.
მე ბრმა ვარ.
ახლა სამყარო ცივი არის. და ცრემლები სულიდან მოდის,
ღმერთმა კი იცის, როცა ბრმა ტირის.