შესავალი ასტროფოტოგრაფიაში

http://www.astrobin.com/

ძველით ახალი წელი “მტკვარზე” ასტროფოტოების გამოფენაზე გავატარე, სადაც ვუსმენდით ელექტრონულ მუსიკას, შევხვდით “ნაციონალური გეოგრაფიის” წარმომადგენლებს, შესაძლებლობა გვქონდა ტელესკოპის საშუალებით შედარებით ახლოდან გვენახა სირიუსი, იუპიტერი თავისი თანამგზავრებითურთ და საჩუქრად გლინტვეინით გავმთბარიყავით. სახლში რომ დავბრუნდი, ავიღე ასტროზუმიანი მოწყობილობების სარჩევი და შევუდექი კითხვას, როგორ გადამეღო ვარსკვლავები, რა ლამაზი უნდა იყოს ადამიანი ვისაც ციურ სფეროებთან აქვს შეხება და სხვა. წლის დასაწყისში განვაახლე ნასას და ჰაბლის აპლიკაციები, რომ თვალყური მიმედევნებინა ყოველდღიური ციურ მოვლენებისთვის. ასევე ვაპირებ შარშანდელი გატაცება განვავითარო და მეტეორიტების, როგორც მინერალური ქვების, შესწავლა დავიწყო. ინტერნეტში ბევრი უფასო წიგნია ამაზე.
გუშინ კი ბენდუქიძის კამპუსში  საგანგებოდ მიეძღვნა ლექცია ასტრონომიული გადაღების ტექნიკას: დავინახავთ თუ არა ტელესკოპში ისევე, როგორც ფოტოებზე ჩანს. რა თქმა უნდა, არა, თუ სუპერ აღჭურვილობა არ გვაქვს. ამიტომ კამერა უნდა დავაყენოთ დაყოვნებაზე, გავითვალისწინოთ პიქსელთა ინტენსივობისა და რაოდენობის პარალელი. მაგალითად, როგორ ვებრძოლოთ დიჯითალში გადაყვანის ხმაურს, თერმული ხმაურისთვის რომ ჩაციებაა საჭირო, აპარატი ქულერით. რომ ბნელი ცა თბილისში რთული საპოვნია და კარგი იქნება ცის კუნძულიდან გადაღება. რომ სასურველია სპეციალიზირებული აპარატი, რომელსაც ფერების ფილტრი ექნება, ნისლეულთა ფერები რთული გადასაღებია. ამიტომ ჰაბლის პალიტრას ეძახიან თუ ფოტოს წყალბადის, ჟანგბადისა და გოგორდის გამოსხივების მიხედვით შეურჩევენ ფერებს, თუმცა ასეთ ნამუშევარს აუცილებლად უნდა მივაწეროთ, რომ ჰაბლის პალიტრაა. ფოტოგრაფი შეეხო საკითხს თუ როგორაა შესაძლებელი ინდივიდუალობის გამომჟღავნება ნამუშევარში. მკვდარი სხეულების ანუ ღმერთის თვალის ყურებისას კი წარმოიდგინა, რომ მზის სისტემა როცა ჩაკვდება, უცხოპლანეტელები ამაში ესთეტიკას დაინახავენ.

და ისინი ბოლოჯერ შეხვდნენ ერთმანეთს

corinne_day_photo_187
როცა კორინე დეიმ გადაიღო 15 წლის ქეით მოსი, ჩაცვენილი თვალებით, შუბლზე ნაოჭებით და ლაქებიანი კანით, მომენტი 90-იან წლებში მიმდინარე პროცესებს ასახავდა: ახალგაზრდები აღარ ეთაყვანებოდნენ მრგვალფორმიან ფემინურ ქალებს, არამედ ამტკიცებდნენ, რომ ჰეროინის მოხმარება ესთეტიურია. ეცვათ “კელვინ კლეინის” ტრუსები, თმა გაეწეწათ და უძილობისგან ჩაშავებული თვალების დასაფარად ღარები შავი ფანქარით ამოექოლათ. სწორედ ჰეროინ ჩიკთან არის დაკავშირებული ანორექსიით დაავადება, ათასი უბედურება და 90-იანების ბნელი არტი.

large_-11-600x433
წამლის სიყვარული შეყვარებულებით დაიწყო: მოდის ფოტოგრაფს ნარკომანი ქალი შეუყვარდა და ხალხსაც იმ კუთხით დაანახა, როგორც ხედავდა, გლამურულად. იღებდა სატრფოს ჰეროინულ ცხოვრებას და ამით ჰეროინიზმს ამკვიდრებდა მოდაში. ნარკოტიკი არასდროს ყოფილა ასეთი სექსუალურიო. შეიძლება ჰეროინ ჩიკი ის სისტემაა, ლარსონის ლიზბეტს რომ ჩააცვა ან ლარი კლარკს შიდსიანი ბავშვები და კენ პარკი გადააღებინა. სენ ლორანის მოდის სახლია, მონაზონის კდემამოსილებას რომ აცვამდა თავად მოსტიქაროსნო ტიპაჟი ნარკომან მოდელებს. მაგრამ ჩემთვის მაინც კორინე დეის თინეიჯერია, დევიდ სორენტის აბაზანის ნიჟარაა, ქეით მოსისა და ჯონი დეპის საწოლია, კიდევ ერთი ადამიანია, რომელიც მაშინ გავიცანი, როცა კვდებოდა. ოთახში გამოვკეტე, მოვუარე. ზედაპირულად, ეს იყო ქცევა მკურნალობის. ღრმად რომ ჩამეხედა, დავინახავდი, რომ ეს იყო ბრძოლა ჩემში: რამდენად მიტაცებდა ქეით მოსის უფერო სახე ან ვინსენტ გალო. განა მიბაძვა, ყურებით ტკბობა. და ჩვენ ბოლოჯერ შევხვდით ერთმანეთს, როცა განიკურნა.
ნახე, რა ლამაზია.

thumb

შვიდი ტაძარი სადაც ვიცხოვრებდი

მეთევზეებმა იციან, რომ მათ ხელობას წმინდა პეტრე მფარველობს, ქრისტეს, როგორც ცნობილი მებადურის მოწაფე და მეთევზე, ის, ვინც თევზებს გადააქცევს ოქროდ და სურვილებს აისრულებს. ზღაპარში, სადაც მებადურესა და მის მეუღლეს სახლი ედგათ, ზღვასთან ახლოს იყო, ანუ სიკვდილ-სიცოცხლის საზღვარზე, თევზაობა კი წყალში ჩაუსვლელად ჩაღრმავებას განასახიერებდა. იმ ლოგიკით, რომ ბრძენი ისაა, ვინც სიცოცხლეშივე აიღებს იმას, რასაც სხვები _ სიკვდილის მერეო. ეს ზღაპარი ეზოთერიკის მატერიალური მიზნებისთვის გამოყენების სიმბოლოა. ცხოვრების მანძილზე ისეთი ბერებიც მინახავს, რომლებმაც სახლი და ქონება დატოვეს და ღმერთის (უფრო სწორედ, შესაწირის) ხარჯზე იწყებენ ცხოვრებას. ისეთი მრევლიც, ტაძრის აშენება ძვრიფასი ქვებით მიზნად რომ გაიხადეს. მაგრამ ამჯერად, მსოფლიოს რამდენიმე აორდინალური ქრისტიანული ტაძარი დავათვალიეროთ, სულიერებასთან ერთად არქიტექტურით რომ გაითქვა სახელი, მკრეხელობაში არ ჩამითვალოთ და სიამოვნებით ვიცხოვრებ ასკეტიზმით:

897698

ჯერ მეზობელ მოსკოვში წავიდეთ და წმინდა ვასილის მრგვალგუმბათიან კათედრალს შევისწავლიდი, სამყაროს შექმნის შვიდი დღის  გავლენით რომ ააგეს ივანე მრისხანეს ბრძანებით ყაზანის სანახოზე გამარჯვების აღსანიშნად 1500-იან წლებში და ცარმა ფიოდორმა კაპელა რომ დაამატა, ამით ტაძარი ნეტარი ვასილის სახელობის უნებურად გახადა.

896786

ადგილი სადაც დავიწერდი ჯვარს და გადავიხდიდი პანაშვიდს სიამოვნებით სამხრეთ ამერიკაში მდებარეობს. ლეგენდის თანახმად ქალწული მარიამი კოლორადოს მდინარესთან ჩნდება, ეკვადორის საზღვართან, სადაც სასახლე აუგეს, სეირნობისას რომ შეესვენა. ეს მოხდა 1916 წელს და სამხრეთ ამერიკულ კანიონში ციხე-სიმაგრე ჩააშენეს. ამ ნეო-გოთიკური ტაძრის სრული სახელია: ლას-ლახას ტაძრის ქალბატონი.

45636

მთელი მეოცე  საუკუნის მეორე ნახევარი აგებდნენ ისლანდიაში ჰათლგრიმურის ლუთერანულ ეკლესიას. პოეტური კრებულის “ვნების ჰიმნების” ვიზუალიზაციასა და მუცელში გიგანტური ორღანით. წარმოიდგინეთ, როგორ ზანზარებს შენობა ხმებით. ზანზარებს და გცივა.

devil-to-root-out-evil_WS84s_24431

საინტერესო სანახავია ეშმაკის ამოსათხრელი მოწყობილობა კანადაში, ტაძარი, როგორც მიწიერების მხვნელი. აშენებულია რამდენიმე წლის წინ და განასახიერებს იმ პოპ კულტურასაც, რომელმაც სათავისოდ დაინახა რწმენა. სიმბოლოა ბალანსისა და მდებარეობასაც კი იცვლის.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

რამდენიმე წლის წინ ბარსელონაში თუ მოხვდით, ერთ ჯერაც მშენებარე ეკლესიას ნახავდით, რომელიც 1800-იანები წლებიდან იწყება და წმინდა ოჯახი ეწოდება. კონსტრუქცია სამი წლის წინ დაასრულა. მთლიან ტაძარში რამდენიმე შიგა კოშკია, მათ შორის ცენტრალურია იესო ქრისტეს სახელობის.

4356

მილანის კათედრალი 1300-იან წლებში ჩაისახა და საუკუნეები გაგრძელდა მისი შენება. მილანის დომო დედაქალაქის ცენტრში მდებარეობს და რამდენიმე ათი ათასი ადამიანი ეტევა. გამოირჩევა უზარმაზარი ზომის ფანჯრებით და იქიდან ცხოვრებაში ერთხელ მაინც უნდა გადმოვიხედო.

220px-The_creation_of_man_-_Zipaquira

მიწისქვეშა მარილის ტაძარი კოლუმბიაში მეტად ინტიმური ადგილია მისტიციზმისთვის. ტაძარში მინერალური ქვები ანათებს. მისი გამოჭრა დაიწყო გასული საუკუნის 50-იან წლებში და 40 წელი პერმანენტულად გაგრძელდა. ადგილი ეკოლოგიური სისუფთავითაა ცნობილი და თანამედროვე არქიტექტურის მარგალიტადაც თვლიან.

ამ კვირაში იუბილარი ვიყავი, გადახაზული გეგმების მიხედვით სიაში პუნქტების დამატება გავბედე და მოგზაურობის კატეგორია გაგიზიარეთ.

ბოლმსახური

დასვენების დღეებში ისაო-ესაო, არტში კვამლი რა რომანტიკულიაო.
ჩვეულებრივი სამსახური მაქვს, სადღესასწაულო დღეებში ლოცვაზე წამსვლელებს ადრე რომ უშვებენ და მწეველებს დამატებითი შესვენებები აქვთ.
შესვენება? არაა, ამის გამოც არ დავიწყებ მოწევას. ყველას მაგივრადაც ვიმუშავებ.
მოწევის ნაცვლად არ მოწევა, ალბათ არა, კლავს.

smoking-girlsmoking_girl_by_vagocool-d5ngo8c

მშვიდობაში

გქონიათ შემთხვევა, როცა სახლიდან გასულს აღმოგიჩენიათ, რომ მარშუტი უნდა შეიცვალოს? კი? მე კი ასე ვცხოვრობ. “how will i die” ლისტში ერთი პუნქტი გადახაზულია: პუნქტუალობით ნამდვილად  არ მოვკვდები.
მოვითხოვ, საავადმყოფოებში მოსაცდელთა გაუქმებას, ამდენი სევდიანი სხვაგან ვერასდროს შეიყრება. აღრენილ ხასიათზე დავდექი, ექიმთან აღარ შევედი, ფული მაინც დამრჩა მეთქი და წიგნის მაღაზიას მივაშურე. გავცდი. ტანსაცმლის მაღაზიაში შევედი და გამოვედი. მეგობართან წავალ მეთქი და წამოვედი. il_fullxfull.346503414 (2)

მაგრამ ბოლოს მივხვდი რა მინდოდა: შინ “ქენონ ეოს 300”-ით დავბრუნდი, – ზუსტად ზეგ შეუსრულდება “ზენიტს” ნახევარი წელი რაც ჩემს სიმთვრალეს შეეწირა (1 ოქტომბერი დამამახსოვრებელი თარიღია).
თან ქენონი იმიტომ, რომ სახლში მისი ობიექტივების კოლექციაა და გადამყვანი არ დამჭირდება და თან იმიტომ, რომ ბუნების გადაღება მაინც არ მიყვარს, ოთახი მირჩევნია. მიყვარს, მაგრამ იხტიბარს არ ვიტეხ, ამბობენ, იხტიბარს ბასრი ნამსხვრევები აქვსო. მაგრამ ფირი იმიტომ, რომ უპიქსელნაკერებ კვართს ჰგავს, მთლიანია.  მაგრამ “ეოს 300” იმიტომ, რომ საფულემ მოითხოვა.
მზით გადაღებაში მე. თუ მზით გადაღებაში არა, ღია დიაფრაგმით გადაღებაში მაინც.

ალაჰის ქალი შირინ ნეშატის მიხედვით

შირინ ნეშატმა ფილმი გადაღოო, ”ქალები კაცების გარეშე”, მეგობარმა მითხრა და სათაური სულაც არ გამკვირვებია. ის ხომ თავიდან თბილი ქვეყნებიდან ცივ ქვეყნებში წავიდა, ვგულისხმობ, რომ ირანული არტის ვესტერნიზაცია მოახდინა. ისეთ ქვეყნებში, როგორიც მისი მშობლიურია, ეგზოტიკურობა შეკრიბა და ამერიკაც ამით დააინტერესა. ერთ ფოტო სერიაში თოფი და მზერა გამოიყენა, როგორც ინფორმაციის დამტკიცების საშუალება, – ხელებზე სიტყვები დააწერა და ლექსებად გადაშალა:

“პატარა ბაღში ხეების ნაცვლად,
დავრგე ხელები,
ვიცი, რომ გავიზრდები მწვანე.
და მელნისფერ თითთა
შორის ღარებში
ჩიტები დამიდებენ კვერცხებს”.

ფილმი ფოტოგრაფიული კადრებით აიგო და ტრაგიზმშიც ესთეტიურობის განცდა სდევს, რაც ავტორს მეტ ფემინურობას აძლევს. ეხება გენდერს ისლამში, რასაც სხვადასხვა ოჯახის ცხოვრების ჩვენებით აღწევს პოლიტიკური მოვლენების ფონზე. სცენარი ვინმე პარსიპურმა დაწერა და ნეშატმა ჩათვალა, რომ ეს ირანის ისტორიის მეორე მხარეა. მანამდე მოკლე ვიდეო ჰქონდა გადაღებული, “ტურბულანტობა” რომ ერქვა, რომლის მთელი არსიც ხმის გენდერულად განმასხვავებლობაზე იყო. საკუთარ თავს კი ერთხელ ერთი ექსპერიმენტი ჩაუტარა: ერთ სურათში თავი აღმოსავლელ და დასავლელ ქალად გააერთიანა. ერთი ჩვევა აქვს: საკუთარი თავის მუზაცაა და ავტორიც. გიტოვებთ მის ორ ვიდეოსა და რამდენიმე ფოტოს. მე ვფიქრობ, რომ თავისი აზრის გადმოსაცემად ფერები კარგად შეარჩია. Continue reading

ფოტოსურეალიზმი და კონსტუქტივიზმი

რეალისტურ ფოტოგრაფიაზე მეტად მხატვრული ფოტო მაინტერესებს, მათ შორის, სურეალისტური, როცა ფანქარი და ფოტოგრაფია თანამშრომლობას ცდილობენ. მისი ფესვები დაახლოებით იმდენი ხანია არსებობს, რამდენიც თავად ფოტოგრაფია. გილბერტ გარსინი თავიდან ლამპების ქარხანაში მუშაობდა და მელანქოლიკი გახდა. ეტყობა ჯინი არ გამოეცხადა და საკუთარი ჯინის ძიება დაიწყო ადამიანური და საყოფაცხოვრებო აბსურდულობით. გაურბოდა სივრცისა და დროის ადეკვატურ ასახვას. დაიბადა 1929 წლის საფრანგეთში. ფოტოების დასამუშავებლად იყენებდა წებოსა და მაკრატელს. საკუთარი თავის მოდელი იყო და მიეწოდა ”მისტერ ევრიბადის” ტიტული. იმ დროისთვის აქტიურ ფსიქოანალიზსა და ექსისტენციალიზმს დასურათების სახით წარმოაჩენდა. ასევე კაფკას, გოგოლის, ჩაპლინის და სხვათა სიუჟეტის ფოტო რეპროდუქციას. იდეების გასაგებად, საინტერესოა სათაურების წაკითხვა. გთავაზობთ რამდენიმე ნიმუშს:

კოლექციონერი

დაფარული ნივთები

ცხოვრება მშვენიერია

მექანიკური წყვილი

არაფერია იდეალური

თავის ძიება

ზუსტი ანგარიში

სურვილი, რომ შეიცვალოს მსოფლიო

დიოგენური ან ლუციფერული

თავაზიანობა

პროგრესში მუშაობა (გადაღებულია თავად მეუღლესთან ერთად)

მამოძრავებელი ამბიციები

უპატრონო

მომავალი ის აღარაა, რაც იყო

ცვლილების ქარი

სიზიფეს შრომა


სიზიფეს გაუცრუვდა იმედი

გააჩერო წარსული

აქცენტი სიცარიელეზე

ციხე

თავის დაკარგვა

გადაცვლა

ავტო კონტროლი

შემოდგომა

ხარის თვალი

ბედნიერი ხელოვნის არ არსებობა

არჩევანის არსი

ბაბილონის გოდოლი

მუზეუმში

აკრძალული

განმეორებადი წინააღმდეგობანი

გადარჩენა

მანძილი ნაკვალევს შორის

ინი და იანი მალევიჩისგან

დასაჯავშნი ადგილი

ადამ და ევა

უცხო

ზურგის გაელვება

პარიზის განაჩენი

დავიწყებული

ინდიფერენტული

მეხსიერება

იქ,სადაც მთავრდება შენი და იწყება სხვისი

დავიწყების მექანიზმი

ქალაქი

შემთხვევითობა

საუკეთესო მომენტი

უთანხმოება

ხელოვნებაზე შეყვარებული

დრო და სივრცე

დაჯავშნა

მოწმეს არ აინტერესებს

სისუსტე

შეუძლებლობა

ცოლ-ქმრის გეომეტრია

ქურდის ქუდი

საკუთრების შეგრძნება არ მაქვს.
ბავშვი რომ საკუთარ თავს სახელით მიმართავს, პირველს მესამე პირში რომ აღიქვამს და სარკეში გაკვირვებით უყურებს თავის ტყუპისცალს, ისე ვარ. ოღონდ, რა თქმა უნდა, კონტექსტის გადატანით პლანში. საკუთარ სახელს იშვიათად წარმოვთქვამ და სარკეშიც შეგნებულად ვიყურები, თუ მაღაზიის კარის მოპირდაპირე მხარეს არ ჰკიდია და გასასვლელი მგონია და გავდივარ, რა თქმა უნდა. იმედია, თქვენც დაგმართნიათ. უხერხული მომენტია, ვერაფერს იტყვით.

კარებზე გამახსენდა, ეგოისტურ არქიტექტურაზე გსმენიათ ალბათ, გია სუმბაძემ რომ დაარქვა, თბილისური ბინების მიშენებებს, კომუნიზმის დანგრევის შემდეგ მოქალაქეებმა ერთბაშად რომ გამოიჩინეს დიზაინერული ნიჭი: ფანჯრები ამოქოლეს, აივნები შემოსაზღვრეს, კედლებიდან ოთახები საჯდომივით გამობერეს და სხვა. პროექტის ავტორი არ მახსოვს, გულმავიწყობას მიაწერეთ, საკითხი წამოჭრა, ყველა მოქალაქისთვის გარკვეული თანხის მიცემა, რათა ყველას შესძლებოდა ინდივიადუალური დიზაინით ბინა შემოესაზღვრა. პროექტი, რა თქმა უნდა, არ დაუფინანსეს, თუმცა იდეის ფარგლებში კონკურსის ჩატარება, ვფიქრობ, სანახაობრივი გამოვიდოდა.

კომუნიზმს დავუბრუნდეთ და საკუთრების შეგრძნება, ეტყობა, მას შემდეგ არ მაქვს, რაც კლასელებს ვუწერდი თემებს, იმათ დებს, მეზობლებსა და ნაცნობებს. ცოდვა გამხელილი სჯობს და თუ თემების პლაგიატით ვერა, ალგებრის გადაწერით მაინც ”დავიკვეხნი”, თამასუქად რომ ვიღებდი, კეთილი დაბანდება ჩანდა. დროთა განმავლობაში საკუთარი პროფესიები ვარჩიეთ, თუმცა ნაშრომების სხვათათვის დაწერა, თანაგრძნობის გამო მოვიდა და მემრკანტილური ზრახვები არ მქონდა.

წლების მერე შევამჩნიე, რომ თანდათან მიჩნებოდა მზარდი სურვილი, საკუთარი აზრი თუნდაც სხვათა თემებში მომექცია, რომელსაც ”კოპი-რაიტი” მოკლებული ჰქონდა, აი, ის, ფრჩხილებში ჩასმული ლათინური ცე და საავტორო უფლებები სხვისთვის დამეთმო. ამჯერად, ვეჭვობ, რომ ეგოს უგულველყოფით ზედაეგოისტური შრე გამოვხატე. თუმცა თავად კონსპექტებსაც ჩემი სიტყვებით ვყვებოდი და მეგობრები დამცინოდნენ, ამ კვაჭაძის მორფოლოგიას  ისე ჰყვები, თითქოს მეზობლის თავგადასავალიაო.

სხვა სახის პლაგიატს დროთა განმავლობაში შევეჩეხე, როცა კამერა ხელში დავიჭირე და გადაღება დავიწყე. საიტებზე გამოქვეყნებას ვერიდებოდი, არა იმიტომ, რომ წართმევის მეშინოდა, თავმდაბლული მოსაზრებები მქონდა და მიჭირდა. ამიტომ ფოტოების შესახებ მხოლოდ მე და ჩემმა მოდელებმა ვიცოდით, სანამ სოციალურ ქსელებში არ ვიპოვნე სხვათა ავტორობით. მაშინ მე ყურადღება არ მიმიქცევია, თუმცა მოდელთან საუბრებში ახსენეს, რომ ცნობილი ფოტოები იყო და არც ქართული. ვერ ვიტყვი, რომ თავი შეურაცჰყოფილად ვიგრძენი და საკუთრების დაბრუნება მომინდა, არც დავინტერესებულვარ, გამეგო ვინ იყვნენ. პირიქით, კომპლიმენტად მივიღე და საიტი შევქმენი. როგორც ჩანს, ქურდობა ზოგჯერ ბიძგია საკუთრების დასაფასებლად. მერე პიროვნებაც მიითვისეს და სოციალურ ქსელებში ჩემი სახელით დაიწყეს წერა.

მე კი ისევ გავნაგრძობდი გაოცებას მეგობრებზე, რომლებიც ერთმანეთზე ეჭვიანობდნენ ან მესაკუთრე წყვილებზე, რომლებსაც ვნება აერთიანებთ, და მივხვდი: ეგოისტი მას შემდეგ გავხდი, რაც ამბიციის პლიუსებზე მაფიქრებინეს. ანუ ძალით ვქაჩე, ვქაჩე და ცხოვრებისგან მაქსიმალურის მიღებისთვის ბრძოლა ნულიდან დავიწყე. ეს კი დიდი ხნის მერე მოხდა, როცა ჰაერში სანგვინიკის ”მკიდია” ფარფატს საგნებთან მჭიდრო კონტაქტი მარჩევინეს და შეძახილმაც ხე გაახმო. თავიდან ეგოისტის მხოლოდ როლი მოვირგე, თუმცა ხანდახან მგონია, რომ თვისების მიძინებული სახე გამოვაღვიძე. დავიბენი.

 ისე კი საინტერესო ისტორია აქვს პლაგიატიზმს. თუ არ ვცდები, ლათინური სიტყვაა და მიტაცებას ნიშნავს. უკავშირდება მონურ პერიოდს, როდესაც თავისუფალ ადამიანს ყიდიდნენ. დღეს მას დამამცირებელი ქვეტექსტით ხმარობდნენ, თუმცა ყოველთვის ეს ასე არ იყო. ეს პერიოდი საქართველომაც გაიარა რენესანსული ყვავობის ხანაში, როცა ვინცა რუსთველსა არ ბაძავდა, პოეტი არ იყო. დამოკიდებულებამ წრეზე ტრიალს რომ ანება თავი, პიონერი სულხან-საბა აღმოჩნდა თავისი მოგზაურობის დღიურებით და სხვა ნიმუშებით. პროზით მან საქართველოს რუსთველის სტილი დროებით მიავიწყა.

 პლაგიატიზმის წრე ბევრმა ქვეყანამ განვლო, თუმცა დღეს, არა თუ ის, ავტორირეტის ყოლაც კი დასაძრახად ითვლება. განსაკუთრებით იმ პერიოდიდან, როცა აწ მიღებული განათლება განათლების მიღებაში დამაბრკოლებელი გახდა და მოდერნიზმის ხანაში საკითხის ფუტურისტული დამოკიდებულება გამოიხატა. პოსტმოდერნიზმის ხანაში კი ზოგნაირი პლაგიატიზმი, როგორც ცალკე ჟანრი, ისე იქნა დახასიათებული.

 ბონუსად, ფოტოგრაფების საყურადღებოდ დავწერ. ერთი საიტის ლინკს შემოგთავაზებთ, რომლის მეშვეობით, შეგიძლიათ სასურველი სურათი იპოვნოთ. შევამჩნიე, რომ იწერება იმ პროგრამების შესახებ, რომელიც გამოქვეყნებულ ნაწერებს ეძებს. ვფიქრობ, საინტერესო იქნება საკუთარი ფოტოების უცნობ ადგილებში აღმოჩენის ცდაც. დღეს მსგავსი დანიშნულების ბევრი საიტი თუ პროგრამაა, თუმცა კმაყოფილი არ ვიცი რომლით ვარ. ძებნას გავნაგრძობ, უფრო იმის გამო, რომ ბევრი ნანახი საიტის მისამართი შევიხსენო. წარმატებას გისურვებთ.

დიანა და მარლო

ბევრი ეძებეს თუ ცოტა ეძებეს 78-ში ორი ქალი შეხვდა ერთმანეთს.
ოთხი წლის მანძილზე თემად შინაგანი ენერგია აირჩიეს და იმოგზაურეს.
შემდეგ გაიყვნენ, პარტნიორად სხვები აირჩიეს, მაგრამ წყვილის სახელი შერჩათ.
დიანა ფრიდა კალოს სერიით მამახსოვრდება:
ფრიდას მოდელი წყალში რომ წევს, ხელში ჯოხი უჭირავს და შემდგომ აჩრდილად დაძრწის.
ან სხეულის ლანდშაფტით, შიშველი სხეული შიშველ ბუნებაში რომ გადაიღო.
ფემინისტი და კომუნისტი იყო.
მარლო კი მოხუცი ქმრის პორტრეტით, თავი ცოლის ქვედა მუცელზე უდევს და მგონია, რომ დღემდე უყვარს.
კი, თუ ცოცხლები არიან, ახლაც უყვარს.
ასეთი სიყვარული მინდა.
კიდევ იმით, რომ მცენარეებს აგროვებს, ახმობს და გამხმარ ნარჩენებს პეიზაჟივით უღებს.
ერთად პიროვნების გაორებები გადაიღეს.
ეტყობა, იმდენად ერთად მუშაობდნენ, თავი ერთ სხეულად აღვიქვეს და 81-ში გაიყვნენ კიდეც.
დაათვალიერეთ: