და მეც ჩუმად ვარ

“შენი შვილი.
შენი მოყვარული შვილი.
შენი შვილი, რომელსაც სიყვარული არ შეუძლია და ვერაფრით ეგუება ოჯახურ ცხოვრებას,” – ალბათ ფრანცმა არ იცოდა, მისი წერილის ნახვისას თუ მომინდებოდა თავის მოკვლა. თუ სხვები ბოლო წერილს უხამებენ სიკვდილს, მე ეს გამოსათხოვარი იმდენად დრამატული მეჩვენა, რომ მხოლოდ მისი გამეორების გამო მიღირდა წასვლა. თავს არ ვიკლავ, უბრალოდ ორივემ მივატოვეთ სამუშაო და ოჯახი. გავიქეცით. ისე, რომ მანქანა არ მოგვიპარავს, ტელეფონები გამოვრთეთ, განვმარტოვდით. თანამედროვე სამყაროში ამისთვის ვირტუალურად გაწყვეტილი იყო, საკმარისია. ეს მაშინდელიდან, როცა დედამიწამ პრივილეგირებული მდგომარეობა დაკარგა და ცენტრიდან მექანიზმის ჭანჭიკად იქცა.
თუ გირეკავენ და თიშავ, განმარტოებაა, თუ ურეკავ და თიშავს, მარტოობაო, – გამიმეორებთ ალბათ.
ერთხელაც მიამბეს რომ გამოქვაბული არსებულა, სურვილს ჩაუთქვამ და სასწაულს ახდენსო. კაცისთვის უკითხავთ, რა არის შენი სურვილიო და სამყაროში სიმშვიდე მინდაო, პეკინელი ბავშვები აღარ კვდებოდნენო. აგიხდენო. ჩამოცვენილა კლდეებიდან ოქრო და ვერცხლი. სინამდვილეში ამ კაცს ფუფუნება სდომებია.
სინამდვილეში რა მინდა.. – ეს შეკითხვა უკვე ისტერიად მექცა, ნებისმიერ დროს როცა სურვილი მინდა ჩავუთქვა, მაშინაც კი, როცა სულით ხორცამდე ვცდილობ ახდენას, იქნებ არ მინდა მეთქი და ვიხევ. ამჯერადაც დავიხიე, – მოხვეულზე თითო–თითო ბოთლი ტირილით გამოვცალეთ და ვთქვი, – დავბრუნდეთ.
“ხომ სასწაულია სულს რომ მატერია შეექმნა, მაგრამ ის უფრო დიდი სასწაული იქნება, მატერიას შეექმნა სული”, – თქვა და მომეხვია მუცელზე, მთელ ქალაქში ნისლი იყო დილით. მინდა ყველაფერი გაქრეს მეთქი. სინდისის ქენჯნისგან ხმის ამოღების თავი არ გვქონდა.
ანდაზა გვეუბნება, თუ დარწმუნებით იცი, ვინაა დამნაშავე, თავი არ გასცეო. და მეც ჩუმად ვარ

2 responses to “და მეც ჩუმად ვარ

  1. საუკუნეა ასე ზუსტად არაფერი დამთხვევია ჩემ ფიქრებს. “რა მინდა?” გუშინ გვიანობამდე ვბჭობდი ამაზე, ეს კითხვა რომ დამისვეს გემრიელად დავფიქრდი და ჩამოვაყალიბე სურვილები, მერე დასაძინებლად რომ დავწექი და როგორც წესი ყველა ტვინის მხვრეტ ფიქრს რომ ჩამოვუარე მეც ეჭვებში ჩავვარდი იქნებ სინამდვილეში არც მე ვიცი რა მინდა მეთქი. საბოლოო ჯამში ყველაფერს უარვყოფ ხოლმე, ალბათ ამიტომაა რომ კმაყოფილი თითქმის არასდროს ვარ თუ მომენტებში გაჩენილ სიხარულის შეგრძნებებს არ ჩავთვლი 🙂

    “თუ გირეკავენ და თიშავ, განმარტოებაა, თუ ურეკავ და თიშავს, მარტოობაო, – გამიმეორებთ ალბათ.” – მაგარია!

    “კაცისთვის უკითხავთ, რა არის შენი სურვილიო და სამყაროში სიმშვიდე მინდაო, პეკინელი ბავშვები აღარ კვდებოდნენო. აგიხდენო. ჩამოცვენილა კლდეებიდან ოქრო და ვერცხლი. სინამდვილეში ამ კაცს ფუფუნება სდომებია.” – ძალიან, ძალიან მაგარია.

გამოთქვით აზრი

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s