მუჰამედის ცოლები

მუჰამედი თმას ინით იღებავდა და თავზე ზეთის ხილის ზეთს ისვამდა, ხის ტოტისგან დამზადებული სახეხით იხეხავდა კბილებს და სუნამოს იპკურებდა. ამბობდა ხოლმე, ლამაზად ჩაცმა რწმენისთვისაა საჭირო. თუ სადმე წავიდოდა ჰიგიენის ნივთებს თან წაიღებდა, თუ სადმე წავიდოდა აქლემით, სახელად ყასვა. ბრძოლის დროს ცხენი ჰყავდა, სახელად სექბი. მას კიდევ რამდენიმე ცხენი ჰყავდა მიმდევრებისგან ნაჩუქარი. ჯორიც ჰყავდა, სახელად დელდულ და ვირი იაფური. მას კიდევ ცოლები ჰყავდა.
მას შემდეგ, რაც მუჰამედმა სასწაულებრივი მოგზაურობა განახორციელა მექადან იერუსალიმის ტაძარში, უფლება ჰქონდა შეერთო ნებისმიერი ქალი – ქალწული თუ ქმარგაცლილი, უცხო თუ ნათესავი, მუსლიმანი თუ სხვა. უფლება ჰქონდა სამხედრო ნადავლის წილის მიღებაში და ნებისმიერი ქალის შერთვაში.
ისლამში კაცს შეეძლო რამდენიმე ცოლი ჰყოლოდა, ოღონდ მრავალქმრიანობის უფლება ქალს არ ჰქონდა, ბავშვის წარმომავლობა რომ არ ყოფილიყო სადავო. მუჰამედს უფლება ჰქონდა ცოლის სიკვდილის მერე და მანამდეც სხვა მოეყვანა, ხოლო ცოლებს გათხოვება ეკრძალებოდათ, – სხვას ვის უნდა გაჰყოლოდნენ მუჰამედზე უკეთესს.
თუ ქალი, რომელსაც სამოთხის ღირსი ქმარი გარდაეცვალა და სხვაზე აღარ იქორწინებს, ალაჰი მას სამოთხეში ქმართან მოათავსებსო.
მუჰამედი დაყვედრებისთვის ზოგჯერ სცემნდა ცოლებს. ისინი კი მას იმით სჯიდნენ, რომ საღამომდე ხმას არ სცემდნენ. ამ დროს სახლში მოწყენილი დადიოდა მუჰამედი.
თუ ალაჰი მორწმუნეთაგან მოითხოვდა სიტყვისადმი ერთგულებას ალაჰის წინაშე, მუჰამედს უფლება ჰქონდა სიტყვა გაეტეხა მორწმუნეთა წინაშე.
ბოლო შუამავალი იყო, ვისაც უშუალოდ ჰქონდა ღმერთთან კონტაქტი. “არ არს ღმერთი გარდა ალაჰისა და მუჰამედია ალაჰის მოციქული”. ბედნიერი კაცი იყო მუჰამედი.
მუჰამედის ყოველ ქორწინებას სხვადასხვა მიზეზი ჰქონდა. ზოგადი იყო, რომ გაეცნო თავისი კანონები ქალებისთვის და მათ შთამომავლობისთვის გადაეცათ ცოდნა.
მაგალითად, ცოდნა იმისა, რომ ჯოჯოხეთს ცეცხლის ყარაულებად ცხრამეტი ანგელოზი ჰყავს, რომ ცეცხლ მისჯილნი ვერ გამოვიდნენ. ხიდი ბეწვზე უფრო წვრილი და მსხვილზე მეტად ბასრი: ჯოჯოხეთსა და სამოთხეს შორის. რომ სიკვდილის მერე 99 ცოდვა სასწორზე დევს და ალაჰის სიტყვა აქეთ მისი მადლის შეჯამებით, სუბიექტურია ალაჰი. რომ მექას მახლობლად არაფატის მთაზე ცხოვრობდნენ ადამ და ევა. ადამმა აკრძალული წიგნი წაუკითხა ანგელოზებს, რის გამოც ღმერთმა მიწაზე გამოაგდო. მიწაზე გაყრილნი ცოლ-ქმარი კი ღმერთმა ერთმანეთს აქ შეახვედრა. დღემდე მუსლიმები არაფატზე ადიან და ცოდვებს ინანიებენ.
პირველ სურებში უმეტესად სამოთხე და ჯოჯოხეთია აღწერილი, რადგან ხალხს ჯერ მიზეზი სცოდნოდა და შემდეგ მასთან მისასვლელი გზები.
მუჰამედის მშობლების ქორწინება ზეცაში მოხდა და უშუალოდაა დაკავშირებული ჭასთან, სიზმართან და მსხვერპლთან.
როცა ყურაიშელი კერპთაყვანისმცემლები წელიწადში ერთხელ ბუვანს სცემდნენ თაყვანს, კერპთან მუჰამედს თეთრწვერა კაცი ესაუბრებოდა, მასზე მთხვევა არ გაებედა.
როცა მუჰამედი ყურაიშელ ბავშვებთან ერთად თამაშობდა, ქვედატანის სამოსელი რომ გაიხადეს და მხრებზე დაიგდეს, რომ ქვების გადაზიდვისას მხრები არ სტკენოდათ. რაღაც ძალამ ჩასძახა მუჰამედს, რომ ქვედატანის სამოსი წელზე დაემაგრა. იმ დროს საზოგადოებაში უტანსაცმლოდ გამოჩენა ნორმად ითვლებოდა, მაგრამ მუჰამედის ზნეობრივი ზღვარი უცოდინრობისასაც არ ირღვეოდა.
ღმერთი მუჰამედს სურებს ცხოვრებიდან გამომდინარე აწვდიდა. მაგალითად, როცა მუჰამედმა ზეინები მოიყვანა, დიდი სუფრა გაიშალა. დასასრულს სამი აბეზარი სტუმარი შემორჩა. მუჰამედს ერიდებოდა რა მათი გაშვება, ალაჰმა წესის შემოღება გადაწყვიტა: მუჰამედის სახლში სტუმარი ღვთისაა, მაგრამ მასთან ის დროებით უნდა დარჩეს. მორიდებულია, თვითონ ვერ ამბობსო. ეს საღამო ფარდების დაკიდების საწყისად ითვლება.
უფარდებოდ საუბარი სტუმრებთან ისედაც ეკრძალებოდათ შუამავლის ცოლებს.
ერთხელ ისინი რომ ერთად შეიკრიბნენ, აინტერესებდათ ქმრის სიკვდილის მერე პირველი ვინ შეუერთდებოდა მას. მუჰამედი არ დაბნეულა, ისე უპასუხა: ვისაც ყველაზე გრძელი ხელები აქვსო. მთელი საღამო ატოლებდნენ ხელებს. თურმე სევდას ჰქონდა, მაგრამ ზეინაბი გარდაიცვალა, რადგან ხელგაშლილი ყოფილა. ჰო, აზიელი კაცი იყო მუჰამედი და უყვარდა ირიბი საუბარი.
თუ იმ ქვეყნად ალაჰი, ამქვეყნად ყველაზე მეტად ქალები უყვარდა მუჰამედს. ამბობდნენ, საიქიოს ყველაზე ხეირიანი ქალი მარიამია, საამქვეყნოსი კიდევ ხატიჯეო.
ხატიჯე პირველი მუსულმი იყო, უმეცრების ხანაში ორჯერ გათხოვილი. მუჰამედს სამსახური მისცა და ასე გაიცნო. მერე ხელიც სთხოვა. ისინი ჩუმად ასრულებდნენ ნამაზს და ისლამის ძირითად პრინციპებს იცავდნენ: რწმენა ღვთისა და ბოლო ჟამისა და ანგელოზისა, რწმენა მუჰამედისა და ყურანისა, რწმენა ბედისწერისა.
ერთხელ ალიმ მშობლებს ნამაზის დროს შეუსწრო. არ დაბნეულა და ქელიმეი შეჰადითის ლოცვა აღავლინა მან, როგორც მეორე მუსულიმმა. წლების მერე მიმდევრებიც გამოუჩნდა, ისლამს სექტად რომ გამოეყო, ალაჰს შეშლია მუჰამედს სურებს რომ უგზავნიდა, ალი ეგონაო.
როცა ხატიჯემ მუჰამედს ჰკითხა მკვდარი შვილების ამბავი: -სად არიან ჩემი შვილები?
მუჰამედმა უპასუხა: -სამოთხეში.
ხატიჯეს სიკვდილის მერე, თუ მის სახლში ცხვარი დაიკვლებოდა, ცოლის ნათესავებს ყოველთვის უგზავნიდა ხორცის ნაჭერს. ამბობდა: ის იყო ჩემი შვილების დედა და შესანიშნავი დიასახლისი. როცა არავის სჯეროდა ჩემი, მან დაიჯერა.
აიშასთან შეუღლების ბრძანება ალაჰისგან მოვიდა. ბავშვი 9 წელი გაჭირვებაში ცხოვრობდა მუჰამედთან. მაგრამ უკმაყოფილება არ გამოუთქვამს. ზოგ ქალს მუჰამედი არ ირთავდა, ზოგს მუჰამედი არ უნდოდა. მისი ცოლებიდან მხოლოდ აიშე იყო ახალგაზრდა და გაუთხოვარი. ზოგი ამბობს, ექვსის იყო მუჰამედს რომ გაჰყვაო, ზოგი ამბობს, რომ ჩვიდმეტის. აზიური კლიმატიკის გამო ქალი ადრე მწიფდებოდა.
მუჰამედმა აიშა რომ მოიყვანა, შვილს უთხრა: ”ისე უნდა გიყვარდეს, როგორც მე”.
ერთხელ, როცა მუჰამედს ჰკითხეს: – ვინ გიყვარს ყველაზე მეტად?
უპასუხა, რომ აიშე.
– მამაკაცებიდან?
– აიშეს მამა.
აიშეს თეთრი, სიფრიფანა კანი ჰქონდა და მუდამ წითლდებოდა. ამის გამო ხალხმა ჰუმეირა შეარქვა, წითელ ლოყებას ნიშნავდა. მასთან საუბრის დროს მეზობლობის ინსტიტუტი შემოიღო მუჰამედმა: ”ჯერ ეწვიე მათ, რომელთა ჭიშკარი შენთან უფრო ახლოსაა”.
ძალიან ეჭვიანი იყო აიშე, თუმცა მუჰამედის სიკვდილის მერე, ყოველთვის აღნიშნავდა, რომ ქმარი მას განსაკუთრებულ ყურადღებას აქცევდა და სხვა ცოლებთან შედარებით, ხშირად რჩებოდა მასთან.
მუჰამედს უთქვამს კიდეც:
– თუ ჩემზე ადრე მოკვდები, ჩემი ხელით გაგახვევ სუდარაში და საფლავში ჩაგტან.
– გინდა მალე მოვკვდე, ჩემს ნაცვლად რომ ახალი შეირთო?
არაბული ღიმილი ჰქონდა მუჰამედს, ცოლის ეჭვიანობას ბავშვურ ვნებებად თვლიდა. მაგრამ ერთხელ, როცა მუჰამედი აიშეს საწოლიდან ადგა და გარეთ გავიდა, ცოლი დაედევნა, მაინტერესებდა, ვისთან წავიდოდაო. მუჰამედი სალოცავად წასულიყო და აიშეს შერცხვა:
– როდესაც ღმერთის კეთილგანწყობა გინდა მოიპოვო, მე სურვილებით ვარ შეპყრობილი.
ერთადერთი ცოლი იყო აიშე, რომელიც ბრძოლებში მონაწილეობდა და დაჭრილებს უვლიდა. ამის გამო უსიამოვნებასაც გადაეყარა, როცა ტუალეტში გავიდა. როგორც ახსენებს, მაშინ საპირფარეშო ჯერ არ იყო სახლზე მიბმული, სამკაულები დაკარგა და მის ძებნაში ქარავანმა გაასწრო. ჭორაობდნენ, გარყვნილი ქალიაო და მუჰამედმაც დაიჯერა. ქმრის სიცივეს აიშე ვეღარ უძლებდა და მის გამო ალაჰისგან აიათები გარდმოვლინა.
როცა აიშეს ქორწინებისთვის ხელს ჯერ ასაკი არ უწყობდა, მასთან დანიშნულმა მუჰამედმა ჯერ სევდაზე იქორწინა. თუ აიშამ განათლებით მოხიბლა ქმარი, მუჰამედი სევდამ შვილებზე ზრუნვით მიიზიდა.
50 წელს იყო სევდა გადაცილებული შუამავალს რომ გაჰყვა. მან და მისმა ძველმა ქმარმა ისლამი ერთად მიიღეს. ქალმა სიზმარი ნახა და ქმარს მოუყვა, რომ დაქვრივების მერე მუჰამედს მიჰყვებოდა ცოლად. წმინდა შუამავალმა ქალისადმი მოვალეობის გრძნობა იგრძნო.
ჰაფსა, რომლის სიტყვა და საქმე არასდროს შორდებოდა ერთმანეთს, აიშემ და სევდამ მიიღეს. მას ხანდახან აიშესთან ჰქონდა კონფლიქტი. ისიც მესაკუთრე ბუნების იყო და მუჰამედმა ის სახლში გაუშვა: სუფთა მამაშენი ხარო. მერე ალაჰი გამოსცხადებია და დაუბრუნებია, რადგან მისი ყოველი ცოლი ალაჰისგან იყო.
მუჰამედი არასდროს შორდებოდა ცოლებს. დროებით გაუშვებდა ხოლმე სახლში და ისვენებდა.
ერთხელ როცა მუჰამედმა ზეინაბის სახლში შარბათი დალია, ცოლებმა იეჭვიანეს და უთხრეს, პირიდან ცუდი სუნი ამოგდისო. მუჰამედმა იხუმრა, შესაძლოა ფუტკარმა ასეთი თაფლი შეაგროვა, თუ თქვენ გინდათ, აღარ დავლევო. მერე ალაჰი გამოსცხადებია და უთქვამს, ცოლთა გამო დალევაზე უარი არ ეთქვა.
ჰაფსას ძალიან უყვარდა მუჰამედი. საჩუქრებს თუ მიიღებდა, ხელს არ ახლებდა, ქმარს უნახავდა.
ზეინები უფრო ღარიბთა და უსახლკაროთა დედა იყო. მისი გვარის დანათესავება კონფლიქტის მოგვარებისთვის სჭირდებოდა. ქვრივი იყო და თავადაც მუჰამედთან ქორწილის მერე 3-4 თვე იცოცხლა.
მეორე ზეინებიც ჰყავდა მუჰამედს. რომელიც ჯერ მის შვილობილს გაჰყვა ცოლად, გათავისუფლებულ მონას. ამით მუჰამედმა სოციალურ ფენებს შორის კავშირის შექმნა გადაწყვიტა. კონტაქტი ვერ აეწყო და მაშინ სურა გარდმოვლინდა ალაჰისგან, ქალი მუჰამედს მოეყვანა, შეცდომის გამოსწორების გამო, მცდარი წეს-ჩვეულებების ამოსაძირკვად.
ქორწილისას ზეინებმა სამკაულები მოიხსნა და ახალი ამბების მაცნე მოახლეს გადასცა. არაფრით მივიდა ზეინები მუჰამედთან და მიუძღო კარაქში გახვეული მედინური ფინიკი. სწორედ ის გაჰყვა პირველი მუჰამედს სიკვდილის შემდეგ.
სამაგიეროდ, სხვა ცოლებთან შედარებით ყველაზე დიდხანს ჰინდიც იცოცხლა. უმმუ სელემეს ეძახდნენ, შვილი ჰყოლია დაღუპული, სელემე ერქვა, ჰოდა, შეარქვეს ”სელემეს დედა”. პრობლემებით აღსავსე იყო ჰინდის ცხოვრება მუჰამედამდე.
საქმროს თავიდან უარი უთხრა, მიზეზად შვილები მოიყვანა და თავისი ასაკი, ასევე ის, რომ ეჭვიანი ბუნების იყო და არც მაყარი ჰყავდა გვერდში რომ დადგომოდა. ეჭვიანობას გამოგისწორებ, ბავშვებზე ვიზრუნებ, ასაკს და მაყარსაც მნიშვნელობა არ აქვსო, მუჰამედმა.
მას ჰინდის მოყვანა აწყობდა, რთული საკითხების გადაჭრაში ეხმარებოდა, ქმრის სიკვდილის მერე კი მის შვილიშვილებს უვლიდა.
უმმუ ჰაბიბი ქვრივი ქალი იყო, ერთხელ საკუთარი არამორწმუნე მამა მუჰამედის საფენზე დაჯდომის ღირსად რომ არ გახადა. მასთან ქორწინების გამო მუსლიმებსა და ყურეშებს შორის ხიდი გაიდო.
როცა კვდებოდა, აიშე და ჰინდი მოიხმო და ლამის პატიებას სთხოვდა აქამდე რომ იცოცხლა. ძლიერ მორიდებული ქალი იყო უმმუ ჰაბიბი.
მგონი ყველა ქალს, რომელიც მუჰამედის ცოლი გახდა, ერთი სიზმარი აერთიანებთ, თითქოს მთვარე ჩამოვიდა მიწაზე და ხელებში დაეღვარათ. საფიე ტყვეობაში იყო, იგივე რომ ნახა. მათი შეუღლების რომანტიკული ისტორია ვიცი: სეირნობს მუჰამედი ტყვეთა ბანაკში, საფიეს იჩემებს და ეუბნება:
– ხომ არ ისურვებდი რამე უკეთესს?
საფირმო აზიური ღიმილით ეკითხებოდა მუჰამედი მას.
– რას გულისხმობ, მუჰამედ? – ვერ მიხვდა ქალი.
– ტყვეობიდან გიხსნა და ცოლად შეგირთო.
ცოტა ხანში საფიე გამუსულმანდა. მამასაც უნდოდა მისი დახსნა, რაც არ უნდა გიჭირდეს, არ შემარცხვინოო, არიგებდა. მაგრამ ერთხელაც ქალმა გამოუცხადა:
– მე ვირჩევ ალაჰის შუამავალს.
მამამ მიუგო: – შენ მე შემარცხვინე.
ყველა ცოლს უყვარდა მუჰამედი. ის კი ხშირად აიშეს ეკითხებოდა რჩევებს ქალებში.
– ოჰ, აიშე, როგორ მოგწონს საფიე?
– ჩვეულებრივი ქალია.
– ნუ ლაპარაკობ ასე, აიშე! მან გულწრფელად მიიღო ისლამი და მუსლიმი გახდა.
მაგრამ აიშე და ჰაფსა ხშირად დასცინოდნენ საფიეს იუდევლური წარმომავლობის გამო. სულ იუდეველს ეძახდნენ და ერთხელ აიშეს ისიც წამოსცდა, როგორი ტანდაბალი ხარო.
– ეს ისეთი რამ თქვი, აიშე, ზღვაში რომ მოხვდეს, მას მთლიანად დააბინძურებს, – გაკიცხა მუჰამედმა.
როცა მუჰამედი ავადმყოფობდა, შენ მაგივრად, ნეტა, მე მტკიოდესო, საფიემ უთხრა. ცოლებმა ერთმანეთში ჩურჩული დაიწყეს, მუჰამედმა კი თქვა, სიტყვებში გულწრფელია საფიეო.
ტყვეთა განმანთავისუფლებელი მეიმუნე გახლდათ. ვალებს იღებდა, რომ მონები ეხსნა. ხატიჯეს მერე მეორე ქალი იყო, ვისგანაც მუჰამედს შვილი ჰყავდა. ხშირად თვიურის დროს, როცა ნამაზის შესრულება არ შეიძლებოდა, მეიმუნე მუჰამედთან ჯდებოდა, მისი სამოსის კიდე რომ მოხვედროდა.
მუჰამედმა მას უთხრა, მექქას გარეთ გარდაიცვლებიო. სიკვდილის მოახლოვება რომ იგრძნო მეიმუნმა, დაიბარა, მექქადან გამიყვანეთ, წინასწარმეტყველება რომ ასრულდესო. ასე უწყობდა წინასწარმეტყველობაში მეიმუნე ხელს.
კიდევ ერთი ქალი იყო, მარიე კოპტიელი ეგვიპტიდან. ჯერ შვილი, იბრაჰიმი რომ დაიღუპა, სახლში ჩაიკეტა. მუჰამედი რომ მოუკვდა, ასკეტიზმში ჩავარდა. ჰადისებიც არ დაგვიტოვა.
ყველაზე მეტი ჰადისი მუჰამედთან ცხოვრებაზე და ალაჰზე აიშემ გადმოგვცა.
კაცობრიობის სიამაყე 50 წლიდან ირთავდა ცოლებს, მანამდე მარტო ერთი ჰყავდა. მათ სახე და ხელის მტევნებ დაფარულს უნდა ეარათ. ბედნიერი კაცი იყო მუჰამედი.

One response to “მუჰამედის ცოლები

  1. ისე მსუბუქად და კარგად გიწერია, გადათიშული ვიყავი და მაინც სიამოვნებით ჩავიკითხე.
    ფანტასტიშ! : )

გამოთქვით აზრი

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s