ალენ გინზბერგის ორი ლექსი

ქოხი კლდეში
(თარგმანი)

ნახევრად სავსე ჩაის ჭიქით მორზე ვზივარ.
მზე ჩადის მთაში, რადგან
მეტი საქმე არ აქვს.

ხმა არ ამოიღო! არა აქვს აზრი.
ჩემს სათქმელს ამბობს ბუზი, –
რაღაცას ამატებს ქარი.

ცხვირზე დამაჯდა ბუზი.
მე არ ვარ ბუდა.
აქ ვერ განათლდები.

წითელი ტყავის წინ
ბუზის აჩრდილი
ფიჭვის ტოტის ჩრდილს აზის.

თეთრი მზე ფიჭვის მიღმა არის.
ყავისფერი შეშის ხროვას
ფარვანამ ჩაუქროლა.

საათი გავიდოდა,
რაც ბუდა არ მახსოვდა.
დავუბრუნდი მოცილებულ სახლს.

11ნოემბერი,1976
(თარგმანი)
ხეთა სახურავიდან
მოღწეულ შუქში მჯდომი ვუსმენ
ასეული ხალხის
ჯდომის,
ქშენის, ხველის, ნახველის ამოღების,
ცემინების, ამოსუნთქვის,
ცხვირში სუნთქვის,
ბალიშზე, ტანსაცმელში ცრის,
ნერწყვის გადაყლაპვის
ხმას.

გამოთქვით აზრი

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s