კაქტუსი ქოთანში

 ერთხელ შენ მომხვიე ბეჭებზე ხელი და მითხარი, რომ იდეა გაქვს:

 – ზამთრამდე ბოთლი დავატრიალოთ. თუ შენზე გაჩერდება, მე მოგკლავ.

– თუ პირიქით?

– გავითვალოთ?

ვითვლით.

მახსოვს, ქოთანში ვაფერფლებდით დამწვარ ქაღალდებს და ერთჯერად ცხვირსახოცეს ვწვავდით დედაშენის ელექტრო ღუმელში, – ცრემლები რომ არ შეგვემშრალა.

– ეს კაქტუსი მაინც არ ხარობს.

– ჰო.

იმ დღეს ჭაღიდან ჩამოცვენილ პეპლებს ვითვლიდით, მათ გაფიჩხული ფრთები ჰქონდათ და თხელი.

– ხომ იცი, მაინც მოკვდებოდნენ.

– ჰო.

გახსოვს, დედაშენის კარადიდან გამოვთალეთ კაცუნა.

შენ ფოჩებიანი კაბა მოუქსოვე და მითხარი:

– ზამთარში შეშად გამოვიყენებთ.

– გამოვიყენებთ.

შენ დაკეცე შენი ლურჯი ჯინსები და პეპლები გაახვიე შიგ:

– კუბოა.

– გაჩერდეს!

– გაჩერდეს!

ვულოცავდით დედაშენის ძმრიან იარაღს.

ვუყურებდით როგორ ეცემოდა უკანასკნელი პეპელა თავამოყოფილ კაქტუსს და ვითვლიდით.

გამოთქვით აზრი

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s