თანაკუბელებს

მე
დედამიწიდან გავრბივარ ქაოსში
დასასვენებლად.
და ვსუნთქავ კოსმოსს
დაბურული ნესტოებიდან,
საიდანაც გამოდის სითბო
და ვითბობ ხელებს
საკუთარი გამონაბოლქვით.
მჭირდება, რომ არ ვიყო მარტო.

გული
ბულავკა, –
წამოდებული კალგოტკაზე
და გახეული ვერტიკალურად.
ჩახეული კანის აქერცვლით.
შენ მადებ ბამბას, –
გამივლის.

მაკრატელი
დამრჩა
ჭურჭელზე დატოვებული
შენი ნალექი
და ფერფლი, ბევრი ფერფლი, ფერფლი უაზროდ.
მივაღწევ ბარის რომელიმე საპირფარეშოს
და ფერფლისფრად შევიღებავ თმას.

გაჩერებაზე
ჩაიჩოჩე,
მე შენ გიცნობ, –
შენ სულებს ყიდი,
რესტავრაციას უკეთებ და
მანამდე რეცხავ უაღსარებოდ.
ჩამოვჯდები.

****
შენი აურა
არეკლილი ობიექტივში
ფირზე დატოვებს ნალექს
წყალშერეული ნავთობისფერი
შენი აურა.

გადაბირება
მე უფერო ვარ.
საპნის ბუშტისფერი
ბრტყელი და უფორმო.
მაბიჯებ 80 კილოიან სხეულს
და გამოდის, რომ ვიწონები ბევრი.

მე კუბში ვარ
სხეულით ვზომავ ასიმეტრიას.
თან ჰაერს ვწონავ.
შენ დაჭიმე ქუთუთოები,
რომ არ გეტირა.
მე კი მთელი ძალით ვყვირი:
მე შიგ ვარ.

გამოთქვით აზრი

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s