მანდარინები

ჯიბეში მანდარინის ნაფრცქვენები და ბარაქისათვის რამდენიმე თეთრი.
ცივი ქსოვილისგან სლიპინა სარჩული და მრგვალი სივრცე მუჭისოდენა.
ხანდახან იყოფა სხვისი ხელები და ჩემსას,
მანდარინისგან გაყვითლებულ თითებს ეხება.
არ მაწყენინო, თორემ მე მოგკლავ.

ხანდახან გვამიდან დედის მოჩვენება ჩემში შემოდის და
ჩემ სხეულს ორი სულის სიმძიმე სტკივა
მახსოვს, მოაჯირზე დამდგარი დედაჩემის ფეხები და
მათ გადასარჩენად გაწვდენილი
ჩემი წვრილი ხელის წვივები.

მერე არ მახსოვს სავარაუდო პროცესიები,
შესუნთქებული შავ კაბიანთა ნახშიროჟანგი,
მე კი მას მერე ჯიბით დამაქვს მანდარინები,
ის არ უყვარდა დედას და მგონია ნაკლებად მოდის ჩემში
მანდარინის სუნიან კანში.

გამოთქვით აზრი

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s