მონოლოგი

დღეს უეჭველი აიკიდებ
რამე ცრემლიანს.
როგორ ხარ?

ხმა კივილამდე ჩახრინწული,
ოღონდ სხეულში ჩარჩენილი
და კაპილარებს
ეტყობათ შტერი ბოქლომები.

ხმა არის უშნო, მოშიმშილე,
როგორც ხორხებში გადაჭრილი
და შეყუჟული უნორმალურო
დეპრესიები.

რა სულელი ხარ, რომ ელოდები
იქნებ გამოვა, ის, ვინც
დიდი ხნის წინათ წავიდა.

გამოთქვით აზრი

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s