ჟასმინებამდე (ჩემს ძაღლს ბ. მ-ძეს)

ჟასმინებამდე იდეალიზმის ნამცეცებით ვიარსებებ და საბანში ნასუნთქ ჰაერს არავის ვუწილადებ. ეგოისტი ვარ.

არმორთმეული ჟასმინებივით მიყვარხართ, მთელი ჩემი გულით მიყვარხართ, ოღონდ იმიტომ არა, რომ კეთილი ვარ, გულში სიცარიელეა.

ჩემი ცხოველი თეთრია და ჯერ არატირებული თვალები აქვს. როცა ვეხები, ხუჭავს. მასაც ჩემსავით აღიზიანებს მთვრალი კაცები და იღრინება, უბრალოდ მას მთელი კბილები აქვს.

მე ჩემი ცხოველი მიყვარს, სიკვდილის წინ რომ გაიქცა ან სიბერეში გაიქცა და ჯერაც ცოცხალია. რთულია კვდებოდე და საკუთარი ორმოცი არ იცოდე რა არის.

ჟასმინებამდე დავქორწინდები და ქმარს მოვუყვები, როგორ გავიცანი ცხოველი და სიკვდილის წინ რა გააკეთოს, რომ მისი ბოლო ამოოხრება მოკლებული იყოს სენტიმენტებს.

გამოთქვით აზრი

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s